Law
Gebrek aan kennis over de oorzaken van dakloosheid
Slechts weinig mensen weten dat de weg naar dakloosheid vaak een lange geschiedenis is van jeugdtrauma’s, psychische aandoeningen, huiselijk geweld of plotselinge tragedies, en niet alleen bijvoorbeeld „alcoholisme”. Door dit gebrek aan kennis oordelen we oppervlakkig.
Het begrijpen van deze mechanismen is de eerste stap naar een verandering in houding. Respect zou niet mogen afhangen van een bankrekening of het bezit van huissleutels, maar van het feit dat je mens bent.
angels are next to us
Wat is een engel: (definitie)
Een engel is niet alleen een bovennatuurlijk wezen of een religieuze boodschapper. In onze aardse dimensie is het bovenal een identiteit die gebaseerd is op pure goedheid.
Het is een persoon die hulp en steun biedt zonder er iets voor terug te verwachten. Deze persoon handelt zonder uit te zijn op winst, zonder te rekenen op dankbaarheid en zonder het eigen imago in de ogen van anderen te willen verbeteren. De enige leidraad is pure naastenliefde.
Een ware engel is iemand die:
De zwakkeren verdedigt, zelfs als dit persoonlijke risico's met zich meebrengt.
Anoniem blijft, zonder te zoeken naar applaus of ruchtbaarheid.
Nooit wacht op een "bedankje", omdat het doen van het goede op zichzelf al de hoogste waarde is.
Het is een stille aanwezigheid die verschijnt daar waar de hoop vervliegt, en licht brengt zonder daar ooit een rekening voor te presenteren. Op elke regel zijn uitzonderingen te vinden.😉
silent angels
To jest galeria dla VIP ów resztę proszę nie zastawiaj miejsca dla innych
En hier is de link naar mijn oude engelachtige vriend.
https://youtube.com/@aniawniderlandach?si=xPgs16H-dDlWf24f
Weten jullie waar engelen ons naar het schijnt om benijden? Ons lijden… interessant, toch? 🤔
Ik zou best voor een dagje willen ruilen 🙂
Dit gedicht van Adam Asnyk weerspiegelt perfect wat ik zie in de straten van Rotterdam – de strijd om waardigheid en de aanwezigheid van „engelen” op de moeilijkste momenten van het leven.
Twee Engelen
Auteur: Adam Asnyk
Twee engelen ontmoetten elkaar in de vlucht,
Boven de aarde, tussen de blauwe zeeën.
De een zweefde in purper en goud,
Met een blik als het licht van de dageraad.
De ander verdronk in zwart fluweel,
Zijn ogen schitterden als diamanten van tranen —
Op zijn hoofd brandde een krans van sterren,
Die de eindeloze duisternis verlichtte.
„Ik keer terug van de aarde,” sprak de eerste engel,
„Waar ik bloemen zaaide in de tuin van het leven,
Vlammen uit de as aanwakkerde
En de nieuwe bloei van lichamen bespoedigde.
Daar zag ik, in de donkere nacht van ongeluk,
De bloedige strijd van twee zuivere harten met het lot,
De bittere wezenpijn van twee wezens,
Hun eenzame, zware levenszwoegen.
Dus bracht ik de twee droefenissen samen
En omhulde hen met de adem van liefde;
Uit twee smarten om een oud rouwkleed,
Ontlook het geluk als een hemelse droom!”
„Ik,” sprak de tweede met de sterrenkroon,
„Keer ook terug van die aardse velden,
Waar ik mijn handen op zieke harten legde…
En voor altijd hun pijn verzachtte.
Daar ontmoette ik, onder anderen,
Eén edele ziel, zonder vlek of smet –
En ik hield van deze zoon der aarde,
Die in schoonheid aan ons gelijk was.
Maar ik zag hoe hij, in de kwelling van het leven,
Begon te wankelen… ik zag een spoor van roest,
En verschrikt strekte ik mijn handen uit,
Opdat hij, in zijn val, zijn gewaad niet zou bevuilen.
Geleid door zuivere liefde,
Naderde ik hem zo zacht als ik kon…
Ik wierp een met sterren bezaaide sluier over hem heen…
En legde mijn hand op zijn hart.”