Elie Wiesel

Van de afgrond van de Holocaust tot moreel gezag

​De biografie van Elie Wiesel is een weg van de diepe duisternis van de Holocaust naar het worden van een van de belangrijkste morele autoriteiten van de 20e eeuw. Zijn leven was een voortdurende strijd om ervoor te zorgen dat de wereld de misdaden tegen de menselijkheid nooit zou vergeten.

Biografie: Van Sighet naar de Nobelprijs

Jeugd en de tijd van de vernietiging (1928–1945)

​Wiesel werd geboren in het stadje Sighet (het huidige Roemenië) in een religieus Joods gezin. Zijn leven veranderde drastisch in 1944, toen de nazi’s hem samen met zijn hele familie deporteerde naar Auschwitz-Birkenau.

  • ​In het kamp kwamen zijn moeder en jongere zus, Tzipora, om het leven.
  • ​Later werd hij samen met zijn vader overgeplaatst naar Buchenwald. Zijn vader stierf kort voor de bevrijding van het kamp in 1945.
  • ​Deze gebeurtenissen werden het fundament van zijn latere oeuvre en de filosofie van de „herinnering”.

Naoorlogse periode en stilte (1945–1955)

​Na de oorlog kwam Wiesel in Frankrijk terecht, waar hij aan de Sorbonne studeerde en als journalist werkte. Tien jaar lang weigerde hij over zijn kampervaringen te schrijven, in de overtuiging dat taal de omvang van deze tragedie niet kon dragen. Pas de aanmoediging van de Franse schrijver François Mauriac zette hem ertoe aan het zwijgen te doorbreken.

Activisme en erkenning (1956–2016)

​Wiesel verhuisde naar de VS, waar hij zijn carrière als schrijver en wetenschapper voortzette. Hij werd een woordvoerder voor de onderdrukten en zette zich in voor zaken als de slachtoffers van apartheid in Zuid-Afrika, hongersnood in Ethiopië en etnische zuiveringen in Bosnië.

Belangrijkste prestaties

Literair oeuvre: „Nacht”

​Zijn debuutboek „Nacht” (La Nuit) werd de hoeksteen van de Holocaustliteratuur. Het is een rauwe, aangrijpende beschrijving van het verlies van geloof in God en de mensheid in het aanzicht van de doodsfabriek. Wiesel schreef in totaal meer dan 50 boeken.

Nobelprijs voor de Vrede (1986)

​Hij ontving deze voor zijn strijd tegen geweld, onderdrukking en racisme. In zijn toespraak sprak hij de beroemde woorden:

​”Men moet altijd partij kiezen. Neutraliteit helpt de onderdrukker, nooit het slachtoffer. Stilzwijgen bemoedigt de vervolger, nooit de vervolgde.”