Overleven in de kou: Street Report uit de Rotterdamse Winteropvang
„Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven;
Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven;
Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij ontvangen;
Ik was naakt en u hebt Mij gekleed (…)
Voorwaar, Ik zeg u: voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.”
(Mattheüs 25:35-40)
Ik heb al vaker verwezen naar de werkwijze van de winteropvang in Rotterdam:
De verborgen kosten van sluiting
maar op deze plek wil ik het onderwerp als één geheel samenvatten. Dit bericht kan worden bijgewerkt.
Een logistieke en menselijke nachtmerrie
Het voortdurend openen en sluiten van opvanglocaties op basis van de weersvoorspelling voor de volgende dag is een logistieke nachtmerrie en bovendien onmenselijk. Regen en harde wind bij +2°C zijn vaak gevaarlijker dan droge vorst bij -1°C.
Een gesloten winteropvang genereert kosten voor handhavingsdiensten (Handhaving) en de gezondheidszorg, en leidt tot meer overlast en vernielingen in de stad. Deze kosten zijn aanzienlijk hoger dan de kosten voor het openhouden van de opvang.
Gebrek aan duidelijke informatie
Op het moment dat de gevoelstemperatuur onder het vriespunt zakt of de weersomstandigheden ondragelijk worden, ontbreekt het aan duidelijke, publiekelijk toegankelijke informatie of de opvang die dag geopend is.
De situatie van nu (31 januari 2026; 16:00 uur):
De gevoelstemperatuur is momenteel 9°C. Vannacht rond drie uur ‘s ochtends zal deze dalen naar ongeveer 3°C.
Volgens de afgekondigde regels:
„Wanneer de gevoelstemperatuur onder de 0°C daalt of de weersomstandigheden extreem zwaar zijn”
Dit betekent dat de opvang vannacht gesloten zou zijn. Op de website van de Gemeente staat echter slechts algemene informatie.
Op de website van NAS, de organisatie die verantwoordelijk is voor de opvang, staat dezelfde informatie. De enige bron van bevestiging is direct telefonisch contact, wat in het weekend vrijwel onmogelijk is, vooral in de avonduren. Mensen die zich op grote afstand bevinden, weten niet wat ze moeten doen.
Vandaag open, ik ben hier, ik wacht 17:20.
Informatie van de website van de Gemeente:
„Aanmelden kan aan de Vijverhofstraat 35-37 tussen 17:30 en 22:30 uur. Vanaf daar brengen bussen u naar de winteropvang.”
In de praktijk begint de registratie pas om 18:00 uur, wanneer er al veel mensen zijn en iedereen zo snel mogelijk bij de opvang wil zijn. Er ontstaat nerveus geduw bij de balie om als eerste het document in te leveren dat nodig is voor de registratie. En dat terwijl het voldoende zou zijn om het registratiepunt om 17:30 uur te openen, zodat de aankomende mensen zich achtereenvolgens kunnen registreren. Er geldt een wachtrij en dat is alles. Laten we niet vergeten dat de busjes na 18:00 uur vertrekken; in één busje passen 8 personen, er zijn vaak 3 busjes, terwijl er op koude dagen ongeveer 70-80 of meer wachtenden zijn. De bussen rijden heen en weer en een rit van één busje (heen en terug) duurt ongeveer 40 minuten.
Vaak komen mensen die om 17:00 uur zijn aangekomen pas na 20:00 uur bij de opvang aan, omdat het hen niet lukte om zich eerder te registreren, ondanks dat ze als eerste aanwezig waren.
Er zijn geen duidelijke regels. De regels worden bepaald door de medewerker die op dat moment dienst heeft. De ene dag vindt de registratie plaats aan het bureau, de andere dag loopt een medewerker tussen de mensen door om documenten te verzamelen. De spanning loopt op en onder de wachtenden zijn er vaak veel mensen die dronken zijn, psychische problemen hebben of onder invloed zijn van stimulerende middelen.
Er is een totaal gebrek aan organisatie en bij elke stap voel je je als oud vuil, omdat de MENEER die je op dat moment registreert kan beslissen dat je misschien helemaal niet mee mag.
Ik nodig je uit om de video te bekijken.
https://drive.google.com/file/d/1Fw_tZ_3kiPrBJoomrHmKCnnXkb2tFSVE/view?usp=drivesdk
Veel hangt ook af van het feit of je een goede bekende bent van de registratiemedewerker – in dat geval mag je altijd als eerste mee.
19:00 uur, ik zit in de bus
Ik had geluk, het is redelijk rustig en de chauffeur rijdt voorzichtig. Maar dat is niet altijd zo. Vaak „verrijken” jonge chauffeurs de rit met harde muziek en een sportieve rijstijl. Als je daar nog de „vrolijke” passagiers bij optelt, wordt de situatie moeilijk te verdragen. 19:20 uur, aankomst op de locatie. Nu de controle. Bagage en fouillering. Als iemand alcohol of voorwerpen heeft die als gevaarlijk worden beschouwd, worden deze in bewaring genomen en de volgende dag vlak voor vertrek teruggegeven. Een smakelijke maaltijd bereid door Crisiscatering (hier link), met daarnaast een lopend buffet waar iedereen onbeperkt gebruik van kan maken. Foto’s zijn te zien onder het tabblad human/news: https://dakloos010.nl/news/
”Vrije” tijd – hoewel er veel kan gebeuren.
Het probleem met de bagage blijft bestaan; iedereen bewaakt zijn eigen spullen volgens het principe van beperkt vertrouwen. Het is erg belangrijk om een plek te organiseren waar bagage 's nachts veilig kan worden opgeborgen, want vaak wordt er iets gestolen als je bijvoorbeeld naar het toilet gaat. Hier is stress onvermijdelijk.
Als je niet redelijk vroeg aankomt, kun je het bed waarop je de vorige nacht sliep wel vergeten. Je slaapzak ligt op de grond en op jouw bed slaapt al iemand anders.
Sommigen tonen veel creativiteit – ik heb geen idee hoe zij alcohol het terrein van de opvang binnenkrijgen.
Er ontstaan vaak ruzies waarbij de beveiliging razendsnel reageert. Mensen die amfetamine hebben gebruikt, slapen de hele nacht niet en lopen als zombies rond terwijl ze tegen zichzelf praten. Daarbij storen ze anderen. Soms geeft iemand over naast het bed, een ander haalt het toilet niet en doet het in zijn broek.
Als je de kans hebt om een paar uur te slapen, is dat al heel wat.
De volgende ochtend voor 7:00 uur maken de medewerkers iedereen wakker. Zoals gewoonlijk is er een probleem met de toegang tot het toilet. De toiletten zijn na de hele nacht vies en er is geen toiletpapier, hoewel er de vorige dag nog een voorraad was.
Koffie is elk ochtend een probleem. Je moet goed georganiseerd zijn om een kop koffie te kunnen drinken.
Het meest gehoorde woord in de ochtend is „bus”. Je bent nog niet naar het toilet geweest, je hebt nog geen koffie gedronken, maar ze zeggen al dat je in de bus moet stappen, en het is pas 7:30 uur. Een kleine groep mensen vertrekt met de eerste bussen, de rest treuzelt zo lang mogelijk, omdat ze weten dat ze een uur in de kou moeten wachten voordat de Pauluskerk opengaat. En het zou genoeg zijn om de sluitingstijd te verschuiven of het vertrek anders te organiseren, zodat mensen de opvang daadwerkelijk om 9:00 uur kunnen verlaten; hier maakt 30 minuten een groot verschil.
Momenteel zijn veel daklozen al om 8:00 uur in het stadscentrum. De vraag is: wat nu? Sommigen kiezen voor Central Station; daar is de beveiliging inmiddels zo goed georganiseerd dat ze mensen snel verwijderen van elke warme plek. Maar je kunt er tenminste schuilen voor de wind, regen of sneeuw. Supermarkten zijn open vanaf 8:00 uur, hoewel de beveiliging je ook daar wegstuurt als je geen kop koffie bij de automaat koopt. Je kunt naar een parkeergarage gaan of op straat staan op een plek die beschut is tegen de wind.
Dat is de realiteit.
En terwijl je daar bevroren staat, lees je de slogan: „Rotterdam make it happen” 👍.
De slechte werkorganisatie van de opvang zorgt voor een toename van stress bij de mensen die hulp zoeken, wat zich vertaalt in extra kosten veroorzaakt door vermoeide mensen die de volgende dag, vaak door afkickverschijnselen van psychoactieve middelen, voor verdere schade zorgen. Ik heb hierover naar NAS geschreven: https://dakloos010.nl/korespondencja-z-nas/ maar ik heb geen antwoord gekregen i het lijkt erop dat ik word genegeerd – maar ik zal volharden in mijn acties. Ik kom vaak een gebrek aan respect tegenover daklozen tegen, en hoewel dit een maatschappelijk probleem jest, zou dit in dergelijke instellingen niet mogen voorkomen.
Ik begrijp sommige kameraden die, ondanks de kou, ervoor kiezen om op straat te slapen.
Ik ben geschokt door wat alcohol en drugs met een mens doen. Ik hoop dat het mij is gelukt om er definitief uit te komen. Alleen dankzij God.
updated: 08.02.2026
Er komt een koude nacht aan, wat nu? Ik kijk op de website van de Gemeente, als de hoofdinstelling die verantwoordelijk jest voor het functioneren van de Winteropvang. Ik vind daar de volgende informatie:
dus gesloten
Ok, ik zal het ook nog even checken op de website van NAS
Informatieve chaos. Ik begrijp dat het zondag is en dat de persoon die verantwoordelijk is voor de updates misschien vrij heeft, maar de Winteropvang is een plek die in extreme gevallen LEVENS REDT. Daarom verzoek ik u om betrouwbare informatie op de website van de Gemeente te plaatsen.”
Hetzelfde geldt voor het registratiesysteem voor de toegang tot de opvang bij NAS. Ik verzoek u om de registratie ook daadwerkelijk om 17:30 uur te laten beginnen, of de informatie op de website te corrigeren.
Ik nodig je uit om ook mijn andere artikelen op dakloos010 te bekijken, zoals https://dakloos010.nl/voice-grom-the-street/ (ik kamp met veel problemen, ook technische – ik bouw de website namelijk op mijn smartphone).
Misschien is het toeval, maar ik heb eerder een e-mail gestuurd:
Deze keer een simpele, begrijpelijke informatie. Een klein succesje.
Het is belangrijk om dit te herstellen zonder mensen hun waardigheid te ontnemen en door een gevoel van professionele zorg vanuit de stad te geven. Want de enorme investeringen die de afgelopen jaren in dit doel zijn gedaan, horen daar immers voor te dienen.
Volgens informatie, kunnen de kosten voor het verblijf van één persoon per nacht in de winteropvang rond de 200 euro schommelen. Met een capaciteit van ongeveer 160 personen komt dit neer op 32.000 euro per nacht. Hoewel ik denk dat deze cijfers nog een voorzichtige schatting zijn.
Ik verklaar dat ik het systeem wil ontlasten en verzoek u om voor mij een hotelkamer te huren.